wcag_skip_links_header

Ostana

Documentary 2006

Τοπία του Μονβίζο

Το Οστάνα είναι μικρό χωριό στις Άλπεις προς το Μονβίζο, απ’ όπου πηγάζει ο ποταμός Πάδος, το αποκαλούμενο «βασιλιά από πέτρα» που δεσπόζει με τα 3842 μέτρα του τις άλλες κορυφές του πέτρινου όγκου, την πεδιάδα και τις Άλπεις του Ήλιου. Το 1921 ο Δήμος μετρούσε 1187 κατοίκους, σήμερα μόλις μερικές δεκάδες, όμως όσοι έφυγαν, γυρίζουν με κάθε αφορμή για να προστατεύσει, να δουλέψει, να τραγουδήσει και να κάνει όνειρα μαζί με τους μόνιμους κατοίκους. Το όνειρο είναι η αναβίωση του χωριού. Ο Δήμος διοργανώνει πολλές εκδηλώσεις: πανηγύρια, χορούς και τραγούδια, την ημέρα που ψήνεται το ψωμί, από κοινού με τις προτάσεις του λαογραφικού μουσείου και την προστασία του περιβάλλοντος. Η γιορτή αποτελεί αφορμή για συναντήσεις, για να δουλέψουν οι άνθρωποι όλοι μαζί, για να συζητήσουν με ποιο τρόπο θα διευκολυνθεί η επιστροφή εκείνων που έφυγαν και η εγκατάσταση εκείνων που θέλουν να έρθουν για να ανακαλύψουν ξανά το νόημα της ζωής. Μπροστά στο δημαρχείο ανεμίζει η σημαία της Οξιτανίας, χειροπιαστό σύμβολο μιας γλωσσικής παράδοσης που δεν θέλει να πεθάνει.

Paesaggi del Monviso

Il comune di Ostana è un piccolo borgo alpino disposto sul versante meridionale dell’alta Valle Po, valle delle Alpi Cozie in provincia di Cuneo. Comunità occitana, costituita da numerose borgate, Ostana guarda al Monviso, il Re di Pietra che si offre allo sguardo con la vetta a Piramide che dai suoi 3842 metri sovrasta le altre cime del gruppo, domina la pianura e disegna un tratto rappresentativo delle Alpi del Sole. Nel 1921 il comune dichiarava 1187 abitanti; oggi sono appena alcune decine, ma chi se n’è andato ci torna ogni volta che può, per proteggere, lavorare, cantare, sognare assieme a chi ancora ci vive. Il sogno è un paese che rinasca. Tante le iniziative comunitarie: feste campestri, balli e canti corali di gruppi spontanei, raduni di alpini, la giornata della cottura del pane; numerosi sono le proposte del museo etnografico e non è tralasciata la cura collettiva dell’ambiente. La festa è incontro, occasione per lavorare assieme, confrontarsi su progetti che rendano possibile un ritorno e l’accoglienza di chi in questo paese vuole mettere radici, magari semplicemente per riscoprire il senso della propria vita. Davanti al municipio sventola la bandiera occitana, segno tangibile di una tradizione linguistica che si vuole ancora vitale.